Laatste dagen?

Zondag 28 februari 2010:

We maken weer geen beste nacht, Boris ademt nog steeds zwaar en we beseffen ons dat het nu echt de laatste dagen zullen zijn. We besluiten om vandaag niet al te veel te gaan doen. We rommelen een beetje om en laten de jongens lekker rusten. Af en toe kruipen we ze even extra aan. We gaan nu van dag tot dag hoewel we hopen dat Boris het tot vrijdag vol kan houden, dan is Wibo weer vrij, maar we betwijfelen of dat gaat lukken.

Zo blij (voor zover je dat kan zijn) als we donderdag waren, omdat we een week verder waren na het laatste slechte nieuws, zo bedroeft zijn we vandaag. We zien en horen dat we Boris binnen zeer korte tijd moeten gaan missen. Hij ademt nog altijd zwaar, hoewel het de ene keer erger is dan de andere keer en hij valt zo mondjes maat steeds meer af.
Tegen het eind van de middag krijgen we nog even visite, ze blijven niet lang om Boris zo zijn rust te gunnen.

Advertenties

Even eruit

Zaterdag 27 februari 2010:

We hebben niet zo’n geweldige nacht, Boris ademt zwaarder en we zijn regelmatig wakker. We staan vroeg op. We gaan vandaag naar het Noordelijk Amateur Treffen in Groningen. We hebben lang nagedacht of we zouden gaan of niet, maar het is voor ons beide wel goed om er even uit te zijn. Boris en Rocky gaan weer naar de oppas, opa en oma. We drukken hen op het hart dat ze moeten bellen als er iets is, dan komen we meteen terug. De telefoon blijft de hele ochtend stil, gelukkig maar.

Wanneer we tegen 2 uur weer bij Wibo’s ouders komen worden we enthousiast verwelkomd door Rocky en Boris, ze hebben het naar hun zin gehad, en wij hebben onze zinnen een beetje kunnen verzetten.

’s Avonds gaan we nog even naar Spokedam, daar is de verzamelplaats voor de vossenjacht. We gaan niet mee doen, we komen alleen even kijken. Rocky is door het dolle en ook Boris vind het leuk, maar we zien wel dat het wat te druk is voor hem. Thuis gekomen luisteren we naar de vossenjacht en kijken we een paar films. Boris en Rocky liggen lekker op hun plaatsje uit te rusten. We merken dat Boris ook nu nog zwaarder ademt en we zien tegen aankomende week op.

20 Dagen prednison

Vrijdag 26 februari 2010:


Vandaag kunnen we de prednison ophalen, we krijgen voor 20 dagen mee. We zijn er blij mee, maar we denken niet dat we alles gaan gebruiken, we hopen het natuurlijk wel! Zelfs dokter Hans was blij  verrast dat we met de vraag kwamen of we meer prednison konden krijgen. We gaan het met de camper ophalen, dus de jongens mogen mee, we gaan vanuit de 2e Lijn meteen naar het Bekhofgat samen met vrienden.

’s Avonds moeten de jongens rusten.

Spelen bij het Bekhofgat

Donderdag 25 februari 2010:

Een week na het laatste slechte nieuws. Het gaat best goed met Boris, hij is na het slechte nieuws niet echt achteruit gegaan volgens ons. We hebben nog prednison tot aan zondag en we twijfelen of dat genoeg zal zijn. We bellen daarom de 2e lijn om te vragen of we bij kunnen bestellen.
We gaan ’s middags lekker met de camper naar het Bekhofgat, daar is het lekker rustig en kunnen de jongens lekker los lopen op het veldje voor de plas. Ze vinden het geweldig! Boris gaat zelfs Rocky achterna wanneer deze met een stok loopt. Zal je altijd zo zien dat we juist op dat moment de videocamera niet bij ons hebben. Wel hebben we de foto camera mee, dus gaan we daar maar mee filmen. Het is een pracht plaatje geworden zien we ’s avonds wanneer we de foto’s aan vrienden laten zien.

Rustdag

Woensdag 24 februari 2010:

Wibo is vandaag vrij, maar ik moet vanmiddag naar het werk voor het outplacement traject. Ik vind het moeilijk om te gaan, maar het is wel goed om er even uit te zijn.
Rocky en Boris hebben vandaag een rustdag, zodat ze lekker kunnen bijkomen.

Zware dag

Dinsdag 23 februari 2010:


We staan vroeg op om de jongens naar opa en oma te brengen. Om kwart over 10 worden we namelijk bij de aula verwacht om de laatste eer aan Marco te bewijzen. Het wordt een zware dag, maar het idee dat Boris en Rocky in goede handen zijn stelt ons enigszins gerust op deze moeilijke lange dag.

Na de dienst gaan we nog even met een aantal vrienden naar het ouderlijk huis van Marco en het doet ons allen goed volgens mij.
Halverwege de middag halen we de jongens weer op, ze zijn blij ons te zien en wij zijn blij hen te zien en te horen dat alles goed is gegaan.

’s Avonds bekijken we oude foto’s en video’s van Marco en van Boris, er komen beelden voorbij waarvan we eigenlijk niet eens meer wisten dat we ze hadden. We hebben ons kostelijk vermaakt bij het ophalen van herinneringen.

Keurige jongens

Maandag 22 februari 2010:

We staan vroeg op.. behalve de jongens, die slapen uit. Wibo gaat naar zijn werk en ik werk de administratie bij. Tegen een uur of 10 vinden de jongens het wel genoeg, tijd om naar beneden te gaan. We rommelen de hele dag een beetje om.
Tegen half 1 krijgen we visite, Marjolein komt langs en heeft een lekkernij voor de jongens mee genomen. Helaas moet ze alweer weg voordat Wibo thuis is, maar morgen zien we haar weer en we spreken af dat we binnenkort langs komen.

Wanneer Wibo weer thuis is laten we de hondjes heel even alleen om even naar de aula te gaan. Het loopt iets uit omdat we ook nog even naar de ouders van Marco gaan.

Bij thuiskomst zien we dat de jongens zich keurig gedragen hebben (hoe kan het ook anders), maar ze zijn wel blij dat we er weer zijn.

Fotoshoot 2

Zondag 21 februari 2010:


We zijn zo rond een uur of half 10 wakker, Boris ook, maar die lijkt nog geen aanstalten te maken om eruit te gaan, hij ligt nog heerlijk tegen mij aan. Wibo gaat daarom eerst maar even douchen. Wanneer hij de kleren aan heeft gaan we toch maar eens een poging doen om naar beneden te gaan. Boris heeft er nog geen zin aan, maar met een runderstokje is hij wel in beweging te krijgen. Eenmaal beneden laten we hem meteen buiten, en plassen moest hij zeker wel!

Binnen gaat hij dan op zijn plaats en dan voor de tuindeuren liggen, lekker in het zonnetje. Tot hij ineens bedenkt dat er ballonnetjes in huis zijn! En.. hij weet ook waar ze liggen! Hij doet een poging om er een los te frutselen bij de vrouw, maar dat lukt niet. Nee, Boris moet nog even wachten, straks komen Nico en Miranda. Miranda komt nog weer even foto’s maken en wat is er nou leuker dan een blije Boris met ballonnetje op de foto?!

Er zijn er dan ook 2 heel erg blij als de visite gearriveerd is. Na een kopje koffie komt de camera al tevoorschijn. De ballonnetjes worden opgeblazen, 2 hele mooie rode! Ook wordt Poes op de foto gezet, uiteraard zonder ballonnetje, zij heeft daar niet zo veel mee. Als laatste wordt een “familie portret” gemaakt. Wanneer de visite weer vertrokken is gaan de jongens lekker slapen, rust hebben ze wel weer verdiend.
’s Avonds gaan we op visite bij opa en oma, we laten de hondjes daar wanneer we bij de ouders van Marco langs gaan.

Uit rijden

Zaterdag 20 februari 2010:

Boris is vroeg wakker, hij piept om aandacht en als Wibo opkijkt lijkt hij blij dat er iemand wakker is. Het is ongeveer negen uur, half 10 en Boris heeft haast, hij moet plassen. Een van de bijwerking van Prednison is meer drinken, dus automatisch ook meer plassen. Dat gaat nog heel moeilijk worden denken we. Boris vind het verschrikkelijk om iets in huis te doen. Hij gaat nadat Wibo hem zijn jas aan heeft gedaan als een speer de trap af. We laten hem in de voortuin en hij gaat lekker lang plassen. Wanneer Boris en Rocky weer boven zijn worden ze verwend met ontbijt op bed!! Zo krijgt Boris ook zijn pilletje weer binnen.

Tegen een uur of 11 gaan we eruit. Boris en Rocky rusten nog wat uit op hun plaatsje en Wibo maakt zo zachtjes aan de camper klaar voor ons ritje van vanmiddag.

Boris ligt al een tijdje in de camper te genieten wanneer we tegen een uur of 2 zover zijn. We gaan eerst even tanken zodat we genoeg benzine hebben.

We gaan eerst even naar Spokedam, daar kunnen de jongens even lekker snuffelen en loslopen op het parkeer terrein. Daarna gaan we naar Nico, we rijden rustig zodat de jongens maximaal kunnen genieten en een beetje kunnen uitrusten..

Nadat we een half uurtje bij Nico zijn gaan we verder, we gaan naar de natuur camping van Staatsbosbeheer op de Baars. Onderweg zit Boris zo ver voorin dat hij de pook uit de versnelling drukt! We moeten er om lachen, bij eerdere ritjes moest Boris altijd achter de stoelen blijven, nu zit hij verder voorin dan wij! En het mag! Hij kan heerlijk meekijken, zeker als de baas die vervelende bloemenslinger van de spiegel haalt.

Wanneer we bij de camping zijn zien we dat het hek dicht zit, uiteraard, het is immers nog geen kampeer seizoen. We zetten de bus voor het hek en laten de hondjes buiten. Heerlijk, hier ligt nog ongerepte sneeuw (voor even) Boris hapt weer regelmatig in de sneeuw. Als de baas een paar sneeuwballen gooit springt Boris in de lucht om ze te vangen alsof hem niets mankeert.

We besluiten weer naar huis te gaan maar nemen wel de toeristische route, de jongens vinden het helemaal geweldig!
Op de terugweg gaan we nog even bij de snackbar langs, dan hebben we het eten ook lekker makkelijk voor elkaar. Natuurlijk wordt er ook een lekker kroketje besteld!

Tegen een uur of 11 maken we ons laatste wandelingetje van die dag, we houden Boris strak als hij verder het veldje op wil dan dat Wibo en ik hebben afgesproken. Het doet me wel pijn, hij wil zo graag, maar als we hem laten gaan dan is hij voor we van het veldje af zijn bekaf,  en dat willen we niet. Hij lijkt er uiteindelijk mee akkoord te gaan.

Wanneer Boris weer een beetje is uitgerust van de wandeling wordt er natuurlijk weer een ballonnetje opgelaten tot grote vreugde van Boris. Rocky daar in tegen weet eigenlijk niet zo goed wat hij er mee moet, maar wil ook niet onder doen van Boris en houdt zijn ballonnetje goed in de gaten.
Voor we naar bed gaan laten we Boris nog even plassen in de hoop dat het morgen ochtend wat beter gaat als afgelopen ochtend.

100 Ballonnetjes

Vrijdag 19 februari 2010:

We staan om een uur of  9 op, vandaag komt Henk nog even bij Boris kijken. Boris en Rocky zijn enthousiast als altijd als ze hem zien. ‘s Middags komen opa en oma nog even langs.
Als de ik ‘s avonds boodschappen gaat doen neem ik een zak met 100 ballonnetjes mee. ‘s Avonds laat blazen er er 2 op voor de jongens. Het lijkt alsof we Boris niet blijer hadden kunnen maken! Hij is zo apetrots op zijn mooie groene ballon!

We gaan voor ons doen vroeg naar bed, we zijn allemaal erg moe.

Vorige Oudere items

Blog Stats

  • 1.886 hits