Date Me!

Mijn Date met de MINI Countryman.

I’M YOUR COUNTRYMAN.

 

Beste Bertina,

Na de landelijke introductie op 18 september jl. zijn de eerste MINI Countryman modellen nu in het wild gesignaleerd. Veel fans zijn van mening dat dit nieuwe model in het echt nog leuker is dan op de foto. Als jij ook een oogje hebt op de MINI Countryman dan wil je hem vast wel eens persoonlijk ontmoeten. En daarom biedt MINI je nu de mogelijkheid om je op te geven voor een persoonlijke DATE met de MINI Countryman.


Als je je hier inschrijft maak je kans op je eigen DATE van 13.00 uur ’s middags tot het weer licht wordt. Want de Countryman hoeft pas de volgende ochtend om 09.00 uur weer thuis te zijn bij je MINI dealer. De Countryman is populair en kan niet onbeperkt daten. Dus aarzel niet en schrijf je snel in! Meer uitleg over de voorwaarden vind je op het inschrijfformulier.
KLIK HIER OM JE IN TE SCHRIJVEN

Hier begon het mee, op 26 oktober kreeg ik een uitnodiging van MINI.nl voor een exclusieve testrit! Binnen een uur na ontvangst van de e-mail had ik me ingeschreven. Een bevestiging was hiervan het bewijs!


DATE ME.

 

Beste Bertina,

Dank voor je inschrijving. Zoals afgesproken sturen wij je gegevens naar de MINI dealer van je keuze. Die neemt binnen 2 weken contact met je op.

Met vriendelijke groet,
MINI Customer Service

Rainier S.
Op 16 november kreeg ik een telefoontje van Tiemen van BMW De Beier uit Heerenveen, wanneer het me schikte om te daten met de MINI Countryman? Blij verrast (je kent dat wel, je geeft je op en vergeet het vervolgens) maakte ik een afspraak voor donderdag 2 december. Tiemen zou me een bevestiging via e-mail sturen.


JE HEBT EEN DATE!

 

Beste Bertina,

Onze MINI Countryman verheugt zich enorm op de eerste ontmoeting met jou. Op donderdag 02 december aanstaande om 13.00 uur staat hij voor je klaar – op z’n paasbest natuurlijk. Je kunt dan proefrijden tot het weer licht wordt. Vergeet niet dat de Countryman vrijdag 03 december, aanstaande om 09.00 uur weer thuis moet zijn.

We zijn gemakkelijk te vinden: Skrynmakker 32 in HEERENVEEN. Vraag bij de receptie even naar mij, dan maak ik je wegwijs in de auto. Ik wens jullie alvast heel veel plezier.

Met vriendelijke groet,

De Beier – Heerenveen
Tiemen T.

 

Ruim 2 weken wachten.. pfff. Gelukkig had ik een aantal andere dingen om handen, toch was het dagen afstrepen op de kalender. Wibo had 3 december alvast vrij gevraagd, zo kon hij ook nog even daten met de Countryman.

Ook mijn volgers op Twitter moesten op de hoogte worden gebracht van mijn soon-to-be Date met de Countryman.

Yiehoe!! Over 16 dagen heb ik een date met de #MINI #Countryman @BMWdebeier !! #kanniewachten

De tijd vliegt (niet altijd). Over 6 dagen heb ik mijn #date met de #MINI #Countryman van @BMWdebeier #wachtenduurtlang


Nog 2 nachtjes slapen en dan mag ik de #MINI #Countryman ophalen bij @BMWdebeier 🙂

 
1 December, nog 1 nachtje slapen! Ook Tiemen was het niet vergeten, ’s avonds kreeg ik een sms:

Beste Bertina,

Nog één nachtje slapen tot je DATE met de MINI Countryman.
Bel me als je vragen hebt

Tot morgen 13.00u!
Tiemen

Super service daar bij De Beier / MINI! Nu wist ik ook weer hoe laat ik verwacht werd zonder daar naar te hoeven zoeken!

De heugelijke dag dat ik Ugly tijdelijk zou inruilen voor de Countryman was aangebroken, uiteraard moest iedereen daarvan op de hoogte gebracht worden dus de twitter, hyves en forum berichten gingen alvast het net op.

Vandaag gaat #Ugly een nachtje uit logeren bij @BMWdebeier en mag ik een dagje met de #MINI #Countryman spelen #Heerenveen e.o.

Om er zeker van te zijn dat Ugly geen dienst zou weigeren (hij kan wel eens dwars zijn) had ik hem ’s ochtends al eens gestart. Zeker met dit koude weer was het geen overbodige luxe, maar ook Ugly leek zin te hebben aan zijn logeerpartijtje. Mooi, toch altijd prettig wanneer beide partijen zich goed kunnen vinden in de leuke dingen die komen gaan.

We (Ugly en ik) besloten om op tijd van huis te gaan, er lag nog steeds sneeuw en we wilden bij De Beier ook nog een paar leuke foto’s maken. Toen we het industrieterrein van Heerenveen opreden zagen we in de verte mijn Date naar het tankstation rijden. Helaas kon ik er toen we er langs reden niet veel van zien. Maar ach, die paar minuten kon ik nog wel wachten en zo kon ik de rest van  BMW De Beier eens wat beter bekijken, want daar was ik toch ook nog nooit geweest!

De Countryman was inmiddels weer bij De Beier gearriveerd, dus was het tijd voor een eerste kennismaking met de Countryman en Tiemen natuurlijk. Het eerste wat opvalt en waar je zeker niet omheen kan is dat de Countryman een behoorlijke MINI is. Ik zou het zelfs een gezinswagen durven noemen! Ook de lijn van het dak is.. anders.

Foto’s: MINI Countryman – BMW De Beier

Onder het genot van een lekkere warme chocomel babbelen we wat over de New Mini, de Countryman en de Clubman, maar ook over de Classics. Omdat Tiemen ook meerdere Classic Mini’s heeft gehad ben ik wat minder terughoudend met het afgeven van de sleutels van Ugly, hij zal in goede handen zijn en mag lekker (maar wel koud) logeren bij zijn nieuwe MINI vriendjes! Het Date-contract wordt getekend en Tiemen  legt me een en ander uit over de werking van de Countryman (tja, vergeleken met Ugly zitten er aardig wat elektronisch geregelde dingen in). Dan hoef ik niet zelf alles uit te vinden en kan ik volop genieten van de date! Het is de MINI Countryman Cooper die ik mee krijg.
Ik ga onderweg en bij de uitrit van De Beier zit ik, ondanks dat ik de gordel braaf om heb bijna met mijn neus op het stuur tijdens de eerste keer remmen. Het is ook altijd hetzelfde!! Super remmen waarbij je bijna meteen stilstaat, ik had het van te voren kunnen bedenken.
Omdat ik nu toch stil sta zoek ik even een leuke radiozender op in het mooie display waar de centrale teller zicht omheen bevind. Ik ben er nu helemaal klaar voor!

Het eerste wat me meteen weer opvalt is die grote centrale teller. Ondanks dat de oudere Classics ook een centrale teller hebben vind ik deze in eerste instantie niet zo geweldig. In mijn gedachten hoor ik een bijrijder al zeggen “Je mag hier maar 80!”. Ook heb ik wat ruzie met het knipperlicht, het slaat veel te snel weer uit, ik ben de bocht nog niet eens door! Ik kom er al snel achter dat dit toch wel een slimmigheidje van MINI is, door even de hendel door te drukken gaat het al beter. Tijdens het inhalen op de snelweg vermaak ik me prima met de korte knipperactie, even de hendel licht aanraken en we geven duidelijk aan dat we willen inhalen.

Uiteraard wil ik de Countryman op allerlei verschillende wegen uitproberen en omdat ik toch een paar boodschappen moet doen ga ik de snelweg af. Ik rijd Wolvega binnen en de Countryman rijdt net zo heerlijk op klinkers dan op asfalt. Ik had eigenlijk ook niet anders verwacht, het comfort straalt van de Countryman af en dat maakt hij ook waar.

Ik parkeer de Countryman makkelijk in een parkeervak op een parkeerterrein, doe mijn boodschapjes en geniet van de 5-deurs uitvoering, heerlijk! Niets over stoelen tillen of krappe doorgangen achter stoelen langs. Hoewel de Classic altijd genoeg ruimte bovenop de stoelen biedt en ik zo eigenlijk alles wel mee kan nemen is dit toch wel lekkere luxe.

Ik vervolg mijn date en gooi de Countryman in zijn achteruit en rij moeiteloos het parkeervak uit. Ik rij Wolvega uit, maar maak eerst nog even een tussenstop bij het Paard van Troje. De ABS deed zijn werk goed in de sneeuw en ik stond tijdig stil pal voor het grote houten paard. Eigenlijk stond er een foto met Ugly en het paard op de planning, maar hij was even te druk met zijn MINI vriendjes en vriendinnetjes. Ik hoop het later wel een keer goed te maken met hem!

Ik heb de smaak van het foto’s maken aardig te pakken en waar kan je nu mooiere foto’s maken dan een besneeuwd Spokedam?! Daar kon ik dat meteen ook even spelen in de sneeuw zonder dat ik me druk hoefde te maken om overig verkeer of andere obstakels. Genieten!!

Wanneer ik de Countryman achteruit parkeer hoor ik een vreemd gepiep, niet hard, maar wel hinderlijk genoeg. Ik kom tot de ontdekking dat er parkeersensoren aanwezig zijn en in het display van de middenteller zie ik hoe ver ik van obstakels af ben. Ik was er meteen van overtuigd dat, wanneer ik een MINI (of andere auto) met parkeersensoren koop dit meteen wordt afgesloten!! Wat een drama! Als iedereen volgens dergelijke sensoren gaat parkeren dan zijn menig parkeervakken veel te klein. Daarbij komt dat je alleen maar op het scherm let en niet meer kijkt wat er om je heen gebeurt. Nee, voor mij geen parkeersensoren, ik vertrouw op mijn eigen inzicht en ogen.

Inmiddels ben ik zo’n 2 uur op pad met mijn date en is het tijd om even naar huis te gaan. Wibo zal rond 3 uur thuis zijn en na een bakje koffie gaan we samen daten met de Countryman. Ook Wibo valt meteen de daklijn op. Hij test alles uit en vind de connectie met de smartphone geweldig!

We gaan onze date eerst maar eens showen bij familie en vrienden. Bij Wibo’s ouders aankomen staan er 2 nieuwsgierigen voor het raam te kijken. Wanneer we binnen komen vragen ze of ik een baan gevonden heb en daarbij in deze mooie auto mag rondrijden. Was het maar waar! We vertellen dat we deze MINI morgen weer terug moeten brengen. Natuurlijk willen ze een rondje meerijden. De zitruimte achterin is ruim voldoende, beter en meer dan in de MINI Saloon, maar daar is deze Countryman dan ook op gebouwd. Na een kopje koffie vervolgen we onze weg, op visite kunnen we morgen wel weer, nu willen we maximaal genieten van ‘onze’  MINI.

Het is inmiddels donker geworden, nu zien we de mooie verlichte accessoires. De 2 leds bij de bediening van de leeslampjes, leds in de deurbakken, middenrail en bij de chromen deuropeners. Leuk detail is dat je ze van kleur kan veranderen, niet dat je het dagelijks zal gebruiken, maar toch.. leuk detail.
De verlichting is uitmuntend, groot licht hebben we nauwelijks gebruikt (uiteraard wel getest). Ook minder comfortabele wegen zijn uitstekend te rijden met de Countryman.
We hebben tot in de late uurtjes rondgereden, maar uiteindelijk moesten we toch naar huis voor ons rustmoment.

Foto’s: MINI Countryman Date 2-12-2010

3 December, de laatste dag met onze Countryman. Waarom gaat de tijd soms zo langzaam en soms zo snel?!!
We staan vroeg op en kijken of de MINI One van de buurvrouw thuis is om daar een (vergelijkende) fotoshoot mee te maken. Helaas is ze niet thuis, maar de buurman vind zo’n Countryman ook wel interessant om even te bekijken. We trekken de motorkap ook even los, want wat er onder de kap huist hadden we zelf ook nog niet gezien. In tegenstelling tot de Saloon blijven de koplampen in het chassis en gaan dus niet met de kap mee omhoog. We zoeken de accu  en grappen met de buurman dat je mag hopen dat je niet met een lege accu komt te staan, want deze is niet erg toegankelijk geplaatst.
We verkassen naar sporthal de Duker, daar achter op het terrein kan je redelijk mooie foto’s maken wat we dan ook gaan doen.
Na de fotoshoot besluiten we om binnendoor (en vooral rustig aan) richting Heerenveen te gaan. Wanneer we weer langs de buren rijden zien we dat de One thuis is, we kunnen het niet laten en maken alsnog de fotoshoot die we eerder wilden maken.

Foto’s: MINI Countryman Date 3-12-2010

Tegen half 10 vertrekken we dan toch richting Heerenveen, een laatste ritje in nu nog onze Countryman. Het is een zeer prettige auto, een waardig familielid van de MINI en het mocht de mijne best wel zijn!
We rijden het terrein van de Beier op en zien onze Ugly veilig bij zijn vriendjes achter het hek staan. Het zal wel even afzien zijn om straks in de erg koude Ugly naar huis te rijden, maar we gaan eerst nog even naar binnen voor een bakje koffie en chocomel. Voor ons ligt het boek van Jeroen Booij, Maximum Mini. We hebben het boek zelf niet dus we hebben een prima tijdverdrijf terwijl Tiemen een paar klanten helpt. Nadat zij vertrekken met hun net aangeschafte Cooper D vertellen wij onze bevindingen en belevenissen met onze date aan Tiemen. We zijn het er over eens dat het een erg comfortabele auto is waarbij MINI zich vooral richt op het middenklasser segment.
De Clubman schijnt qua weggedrag meer weg te hebben van de Classic Mini. Dat willen we natuurlijk wel even proberen! En dat mag! We gaan (heel even) op stap met de MINI Clubman One die buiten staat. Wibo rijdt het eerste stuk en zelfs wanneer ik ernaast zit kan ik het verschil al merken. De Clubman is veel stugger.. en ook lager, meer MINI/Mini. De Clubman was sowieso al mijn favoriet in de MINI familie (ondanks dat ik nog steeds vind dat de naam verkeerd gekozen is en/of de neus anders had moeten zijn dan de Saloon, maar dat terzijde).
Bij Oudehaske ruilen we van plaats en mag ik terugrijden naar De Beier. Ik vind de Clubman heerlijk rijden en wanneer ik zou moeten kiezen tussen de Clubman en Countryman zou de laatste het nog behoorlijk zwaar krijgen. Bij terugkomst staat mijn Ugly al in de rij naast de Countryman warm te draaien. Ik parkeer de Clubman aan de andere kant van de Countryman zodat we nog een paar mooie plaatjes kunnen schieten.

Foto’s: MINI Countryman Date 3-12-2010 – De Beier

MINI Nederland en  De Beier Heerenveen, met name Tiemen, bedankt voor deze hele leuke ervaring met de Countryman. Wij hebben er heel erg van genoten!!

Advertenties

Moeilijkste beslissing ooit

Het is dinsdag 2 maart. We lopen er al een paar dagen tegen aan… wanneer…..

Vandaag maken we de moeilijkste beslissing ooit, we bellen Lucy onze dierenarts voor een afspraak bij ons thuis.  Morgen ochtend om 9 uur zal ze hier zijn.

Woensdag 3 maart.
We zijn vroeg wakker, en Lucy is stipt op tijd. Voor ons gevoel veel te vroeg. Rocky hebben we in de camper gedaan om enigszins rust in huis te houden.

Boris is blij, visite!! En wanneer Lucy haar spulletjes uitpakt zit hij er met zijn neus boven op!

We zitten beide aan een kant van Boris. Hij krijgt zijn eerste spuitje en raakt versuft. Hij geeft de baas een dikke lebber over zijn wang en laat zich lekker vertroetelen door ons. Hij houdt het niet meer in de benen en gaat liggen. Hij krijgt zijn 2e spuitje en ons verdriet is zo ontzettend groot. Onze lieve Boris…

Wanneer Lucy weg is leggen we Bor in de mand en halen we Rocky op. Tot onze verbazing loopt Rocky hem zo voorbij. Wanneer hij weer langs loop snuffelt hij terloops even aan Boris, het is zoals het is.

We brengen Boris die ochtend nog naar Drachten. We rijden langs het Bekhofgat en nemen de stok waar hij het laatst mee gespeeld heeft mee. We breken deze in 3 stukken, 1 voor Boris, 1 voor zijn allerliefste zusje Laika en 1 voor Rocky. Het afscheid bij het crematorium is ook moeilijk. De laatste weken is Boris niet meer alleen geweest en nu moeten we hem op deze vreemde plek achterlaten. We kiezen een mooie urn uit en een hanger waar as in kan.

Donderdag 4 maart.

We kunnen Boris weer ophalen en dat doen we dus ook,  hoe sneller hij weer bij ons kan zijn hoe beter! Thuis maken we een mooi plekje voor hem op het dressoir, met zijn laatste ballonnetje, entingsboekje en rekeningen van afgelopen tijd. Alles van Boris ligt bij elkaar. We steken een kaarsje voor hem aan.

Laatste dagen?

Zondag 28 februari 2010:

We maken weer geen beste nacht, Boris ademt nog steeds zwaar en we beseffen ons dat het nu echt de laatste dagen zullen zijn. We besluiten om vandaag niet al te veel te gaan doen. We rommelen een beetje om en laten de jongens lekker rusten. Af en toe kruipen we ze even extra aan. We gaan nu van dag tot dag hoewel we hopen dat Boris het tot vrijdag vol kan houden, dan is Wibo weer vrij, maar we betwijfelen of dat gaat lukken.

Zo blij (voor zover je dat kan zijn) als we donderdag waren, omdat we een week verder waren na het laatste slechte nieuws, zo bedroeft zijn we vandaag. We zien en horen dat we Boris binnen zeer korte tijd moeten gaan missen. Hij ademt nog altijd zwaar, hoewel het de ene keer erger is dan de andere keer en hij valt zo mondjes maat steeds meer af.
Tegen het eind van de middag krijgen we nog even visite, ze blijven niet lang om Boris zo zijn rust te gunnen.

Even eruit

Zaterdag 27 februari 2010:

We hebben niet zo’n geweldige nacht, Boris ademt zwaarder en we zijn regelmatig wakker. We staan vroeg op. We gaan vandaag naar het Noordelijk Amateur Treffen in Groningen. We hebben lang nagedacht of we zouden gaan of niet, maar het is voor ons beide wel goed om er even uit te zijn. Boris en Rocky gaan weer naar de oppas, opa en oma. We drukken hen op het hart dat ze moeten bellen als er iets is, dan komen we meteen terug. De telefoon blijft de hele ochtend stil, gelukkig maar.

Wanneer we tegen 2 uur weer bij Wibo’s ouders komen worden we enthousiast verwelkomd door Rocky en Boris, ze hebben het naar hun zin gehad, en wij hebben onze zinnen een beetje kunnen verzetten.

’s Avonds gaan we nog even naar Spokedam, daar is de verzamelplaats voor de vossenjacht. We gaan niet mee doen, we komen alleen even kijken. Rocky is door het dolle en ook Boris vind het leuk, maar we zien wel dat het wat te druk is voor hem. Thuis gekomen luisteren we naar de vossenjacht en kijken we een paar films. Boris en Rocky liggen lekker op hun plaatsje uit te rusten. We merken dat Boris ook nu nog zwaarder ademt en we zien tegen aankomende week op.

20 Dagen prednison

Vrijdag 26 februari 2010:


Vandaag kunnen we de prednison ophalen, we krijgen voor 20 dagen mee. We zijn er blij mee, maar we denken niet dat we alles gaan gebruiken, we hopen het natuurlijk wel! Zelfs dokter Hans was blij  verrast dat we met de vraag kwamen of we meer prednison konden krijgen. We gaan het met de camper ophalen, dus de jongens mogen mee, we gaan vanuit de 2e Lijn meteen naar het Bekhofgat samen met vrienden.

’s Avonds moeten de jongens rusten.

Spelen bij het Bekhofgat

Donderdag 25 februari 2010:

Een week na het laatste slechte nieuws. Het gaat best goed met Boris, hij is na het slechte nieuws niet echt achteruit gegaan volgens ons. We hebben nog prednison tot aan zondag en we twijfelen of dat genoeg zal zijn. We bellen daarom de 2e lijn om te vragen of we bij kunnen bestellen.
We gaan ’s middags lekker met de camper naar het Bekhofgat, daar is het lekker rustig en kunnen de jongens lekker los lopen op het veldje voor de plas. Ze vinden het geweldig! Boris gaat zelfs Rocky achterna wanneer deze met een stok loopt. Zal je altijd zo zien dat we juist op dat moment de videocamera niet bij ons hebben. Wel hebben we de foto camera mee, dus gaan we daar maar mee filmen. Het is een pracht plaatje geworden zien we ’s avonds wanneer we de foto’s aan vrienden laten zien.

Rustdag

Woensdag 24 februari 2010:

Wibo is vandaag vrij, maar ik moet vanmiddag naar het werk voor het outplacement traject. Ik vind het moeilijk om te gaan, maar het is wel goed om er even uit te zijn.
Rocky en Boris hebben vandaag een rustdag, zodat ze lekker kunnen bijkomen.

Zware dag

Dinsdag 23 februari 2010:


We staan vroeg op om de jongens naar opa en oma te brengen. Om kwart over 10 worden we namelijk bij de aula verwacht om de laatste eer aan Marco te bewijzen. Het wordt een zware dag, maar het idee dat Boris en Rocky in goede handen zijn stelt ons enigszins gerust op deze moeilijke lange dag.

Na de dienst gaan we nog even met een aantal vrienden naar het ouderlijk huis van Marco en het doet ons allen goed volgens mij.
Halverwege de middag halen we de jongens weer op, ze zijn blij ons te zien en wij zijn blij hen te zien en te horen dat alles goed is gegaan.

’s Avonds bekijken we oude foto’s en video’s van Marco en van Boris, er komen beelden voorbij waarvan we eigenlijk niet eens meer wisten dat we ze hadden. We hebben ons kostelijk vermaakt bij het ophalen van herinneringen.

Keurige jongens

Maandag 22 februari 2010:

We staan vroeg op.. behalve de jongens, die slapen uit. Wibo gaat naar zijn werk en ik werk de administratie bij. Tegen een uur of 10 vinden de jongens het wel genoeg, tijd om naar beneden te gaan. We rommelen de hele dag een beetje om.
Tegen half 1 krijgen we visite, Marjolein komt langs en heeft een lekkernij voor de jongens mee genomen. Helaas moet ze alweer weg voordat Wibo thuis is, maar morgen zien we haar weer en we spreken af dat we binnenkort langs komen.

Wanneer Wibo weer thuis is laten we de hondjes heel even alleen om even naar de aula te gaan. Het loopt iets uit omdat we ook nog even naar de ouders van Marco gaan.

Bij thuiskomst zien we dat de jongens zich keurig gedragen hebben (hoe kan het ook anders), maar ze zijn wel blij dat we er weer zijn.

Fotoshoot 2

Zondag 21 februari 2010:


We zijn zo rond een uur of half 10 wakker, Boris ook, maar die lijkt nog geen aanstalten te maken om eruit te gaan, hij ligt nog heerlijk tegen mij aan. Wibo gaat daarom eerst maar even douchen. Wanneer hij de kleren aan heeft gaan we toch maar eens een poging doen om naar beneden te gaan. Boris heeft er nog geen zin aan, maar met een runderstokje is hij wel in beweging te krijgen. Eenmaal beneden laten we hem meteen buiten, en plassen moest hij zeker wel!

Binnen gaat hij dan op zijn plaats en dan voor de tuindeuren liggen, lekker in het zonnetje. Tot hij ineens bedenkt dat er ballonnetjes in huis zijn! En.. hij weet ook waar ze liggen! Hij doet een poging om er een los te frutselen bij de vrouw, maar dat lukt niet. Nee, Boris moet nog even wachten, straks komen Nico en Miranda. Miranda komt nog weer even foto’s maken en wat is er nou leuker dan een blije Boris met ballonnetje op de foto?!

Er zijn er dan ook 2 heel erg blij als de visite gearriveerd is. Na een kopje koffie komt de camera al tevoorschijn. De ballonnetjes worden opgeblazen, 2 hele mooie rode! Ook wordt Poes op de foto gezet, uiteraard zonder ballonnetje, zij heeft daar niet zo veel mee. Als laatste wordt een “familie portret” gemaakt. Wanneer de visite weer vertrokken is gaan de jongens lekker slapen, rust hebben ze wel weer verdiend.
’s Avonds gaan we op visite bij opa en oma, we laten de hondjes daar wanneer we bij de ouders van Marco langs gaan.

Vorige Oudere items

Blog Stats

  • 1.899 hits